|
Wiel haet ós verlaote.
óndanks det zien gezóndheid um in de steek leet, kwaam 't berich det ózze koempel Wiel is euverleeje, as eine mokerslaag. Op de letste rippetisie aafschièd genóme met "wies nao de vekansie", mótte weej noow veurgood aafschièd neme.
Wiel, weej weite det 't dich vuuël pien deej des dich neet mier mei kós doon beej optraejes, maar weej zooge ouk des dich met volle teuge genoots op de rippetisies. Meschiens hebbe weej 't neet met zoeëvuuël wäört gezag, maar weej vónde dich eine kanjer! Dich bliefs beej ós in herinnering as eine gooje mins met 't hert op de juuste plaats. Wiel, bedank veur wae-se waas!
Weej winse Paula, de kinder en vaerdere femilie hièl vuuël sterkte beej 't verwerke van dit groeëte verlees!
Wiel, rös zaach!
De maedjes en jónges van joekskepèl Schots en Scheif

Truuk
|